ვეფხისტყაოსნის ყალბი ადგილები ადგილები ალექსანდრე სარაჯიშვილის მიხედვით
DOI:
https://doi.org/10.52340/61fkxs33საკვანძო სიტყვები:
“ვეფხისტყაოსანი“, ყალბი ადგილები, კვლევა, რუსთველის სტილი, ენა, შინაარსობრივი მხარეანოტაცია
სტატიაში განხილულია ალექსანდრე სარაჯიშვილის მონოგრაფიული ნაშრომი „ვეფხისტყაოსნის ყალბი ადგილები“. აღნიშნული გამოკვლევა პერიოდულად იბეჭდებოდა ჟურნალ „მოამბეში“ 1895-1901 წლებში. „ვეფხისტყაოსნის“ ტექსტის გაწმენდა შემდეგი დროის გადამწერთა, ყალბისმქნელთა ჩანამატებისაგან და მისი დედანთან მიახლოებული ტექსტის აღდგენა იყო მკვლევრის ძირითადი ნაშრომის მიზანი. ალ. სარაჯიშვილმა ჩამოაყალიბა პრინციპები, თუ რა გზით და ხერხით შეიძლება ამ ყალბი ადგილების ამოცნობა. სტატიაში, კონკრეტულ მაგალითებზე დაყრდნობით, ნაჩვენებია თუ როგორ ცდილობს მკვლევარი გამოავლინოს პოემის ჩანართი ადგილები და რამდენად გაიზიარეს მისი შეხედულებები მისმა თანამედროვე და მომდევნო ხანის რუსთველოლოგებმა თავიანთ გამოკვლევებსა და პოემის სხვადასხვა გამოცემებში.
##plugins.themes.default.displayStats.downloads##
წყაროები
არაბული ალ. 1983. ნარკვევები „ვეფხისტყაოსნის“ ტექსტის შესახებ. თბილისი: „მეცნიერება“.
არჩილი: არჩილ მეფე. გაბაასება თეიმურაზისა და რუსთაველისა. მოძიებულია 11.11.2020. http://www.nplg.gov.ge/ebooks/authors/archili/poema/gabaaseba%20teimurazisa%20da%20rustvelisa.pdf
ბარამიძე ალ. 1986. მენაბდე ლ. (რედაქტორი). ძველი ქართული ლიტერატურის მკვლევარნი. თბილისი: უნივერსიტეტის გამომც.
კარტოზია გ. 2011. „ვეფხისტყაოსნის“ ტექსტის დამდგენი კომისიის სხდომათა ოქმები. წიგნი I(1973-1973). თბილისი: საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემის სტამბა.
სარაჯიშვილი ალ. 1895. ვეფხისტყაოსნის ყალბი ადგილები, ჟურნ. „მოამბე“ №XI, 1895.
სარაჯიშვილი ალ. 1896. ვეფხისტყაოსნის ყალბი ადგილები, ჟურნ. „ მოამბე“ №III, 1896.
ჩოგოვაძე 2008: ჩოგოვაძე ლ. „ვეფხისტყაოსნის“ ერთი ტაეპის მართებულად გააზრებისათვის, „ქართველური მემკვიდრეობა“, ქუთაისი, XII, 2008.
ჩამოტვირთვები
გამოქვეყნებული
გამოცემა
სექცია
როგორ უნდა ციტირება
