პოლიტიკური დისკურსის ანალიზი პრაგმატიკული მარკერებისა და პასიური გვარის ფუნქციობის კონტექსტში (საინაგურაციო გამოსვლების მაგალითზე)

ანოტაცია

დის­კურ­სი წარ­მო­ად­გენს კო­მუ­ნი­კა­ცი­ის ფორ­მას, ხო­ლო მი­სი ანა­ლი­ზი მო­ი­ცავს არა მხო­ლოდ ენის სტრუქ­ტუ­რულ ას­პექ­ტებს, არა­მედ პრაგ­მა­ტი­კუ­ლი მარ­კე­რე­ბის გავ­ლე­ნას სო­ცი­ა­ლურ და კულ­ტუ­რულ კონ­ტექ­სტზე. იგი გვეხ­მა­რე­ბა გა­ვა­ა­ნა­ლი­ზოთ სტრა­ტე­გი­ე­ბი, რომ­ლე­ბიც ემ­სა­ხუ­რე­ბა ძა­ლა­უფ­ლე­ბის სტრუქ­ტუ­რე­ბის გან­მტკი­ცე­ბა­სა და იდე­ო­ლო­გი­ე­ბის ფორ­მი­რე­ბას. ნაშ­რო­მი ეხე­ბა ენობ­რი­ვი მარ­კე­რე­ბის გა­მო­ყე­ნე­ბის დის­კურ­სულ ანა­ლიზს და მა­თი მნიშ­ვნე­ლო­ბე­ბის ინ­ტერ­პრე­ტა­ცი­ას. პრაგ­მა­ტი­კუ­ლი მარ­კე­რე­ბი (დე­იქ­ტი­კუ­რი, ლო­გი­კუ­რი, წი­ნა­აღ­მდე­გობ­რი­ვი, ილო­კუ­ცი­უ­რი და ა.შ) ხში­რად გა­დამ­წყვეტ როლს თა­მა­შო­ბენ აუ­დი­ტო­რი­ა­ზე ზე­მოქ­მე­დე­ბის მოხ­დე­ნის კუ­თხით. გარ­და ამი­სა, გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ყუ­რა­დღე­ბა ეთ­მო­ბა „აქ­ტი­უ­რი“ და „პა­სი­უ­რი“ გვა­რის სტრა­ტე­გი­ულ გა­მო­ყე­ნე­ბას პო­ლი­ტი­კუ­რი გა­ნა­ცხა­დე­ბე­ბის ში­ნა­არ­სში (დო­ნალდ ტრამ­პი­სა და ჯო ბა­ი­დე­ნის სა­ი­ნა­გუ­რა­ციო გა­მოს­ვლე­ბის სა­ფუძ­ველ­ზე).