ალექსანდრე ყაზბეგის პროზა არავერბალური სემიოტიკის ჭრილში
საკვანძო სიტყვები:
ყაზბეგი, სემიოტიკა, ფსიქოლოგიური პორტრეტებიანოტაცია
სემიოტიკური ნიშნებით ალექსანდრე ყაზბეგი ღრმა ფსიქოლოგიურ პორტრეტებს და მაღალმხატვრულ ტექსტებს ქმნის და მისი შემოქმედებითი ინდივიდუალიზმის მთავარი მახასიათებელია. მკითხველამდე ის არავერბალური კომუნიკაციის ხერხებით მიდის და ეს საშუალებას იძლევა, რომ პერსონაჟსა და მკითხველს შუა არ ჩადგეს ავტორი. სტატიაში წარმოდგენილი მასალა კარგად გვიჩვენებს, რამდენად მდიდარი და მრავალფეროვანია ალ. ყაზბეგის არავერბალური სემიოტიკა, რაც მწერლის შემოქმედების აღნიშნული კუთხით შესწავლის ინტერესს აცხოველებს.
##plugins.themes.default.displayStats.downloads##
წყაროები
არისტოტელე. 2013. პოეტიკა. მთარგ. ნინა და მარინა თურმანიძეები, თბილისი: ,,პეგა“.
ბარტი, როლან. 2013. S/Z. მთარგ. ნინო გაგოშაშვილი. თბილისი:თსუ გამომცემლობა.
ბახტაძე, გურამ. 2014. ,,კავკასიელი ეთნოსის წარმომადგენელი პერსონაჟები ალექსანდრე ყაზბეგის თხზულებებში“. ჰუმანიტარული მეცნიერებები ინფორმაციულ საზოგადოებაში–II. 2014: 5-7.
ბორევი, იური. 1986. ესთეტიკა. მთარგ.: რომან შენგელია, თამაზ ბუაჩიძე. თბილისი: ხელოვნება.
კოტეტიშვილი, ვახტანგ. 2015. ,,ალექსანდრე ყაზბეგის შემოქმედება“, წიგნში ლიტერატურის თეორიის ქრესტომათია, რედ–ები: ირმა რატიანი და გაგა ლომიძე, 42–79. თბილისი: GCLAPress.
მაკარაძე, ელგუჯა. 2014. ,,ისტორიული პოეტიკის საგანი და მეთოდი“. ჰუმანიტარული მეცნიერებები ინფორმაციულ საზოგადოებაში–II. 2014: 61–64.
მამარდაშვილი, მერაბ და ალექსანდრ პიატიგორსკი. 2020. სიმბოლო და ცნობიერება. მთარგ. ბაქარ როსტიაშვილი. თბილისი: კალმოსანი.
სირაძე, რევაზ. რედ. 1987. ,,შუშანიკის წამება“, ქართული მწერლობა, თბილისი: ,,ნაკადული“.
ყაზბეგი, ალექსანდრე. 1986. ქართული პროზა. თბილისი: ,,საბჭოთა საქართველო“.
ყაზბეგი, ალექსანდრე. 1993. თხზულებანი ორ ტომად. შემდგ. ნუკრი აბესაძე. ტ.1.
Крейдлин, Г.А. 2002. НЕВЕРБАЛЬНАЯ СЕМИОТИКА. МОСКВА: Новое литературное обозрение.
